CZASAMI WYSTARCZY DROBNY ELEMENT
Żyjemy sobie w jakiejś rzeczywistości, postrzegamy ja w określony sposób, przypisując jej określone emocje i stany. W NLP, mówi się o własnej mapie, która każdego dnia jest urozmaicana, ubogacana nowymi doświadczeniami.
Jak chciałbyś by wyglądała Twoja mapa? Czy jest Ci obojętne, jakie tereny i miejsca będą na niej odznaczone? Czy zdajesz sobie sprawę, że to ty sam masz wpływ na kształt tej mapy i możesz nią dowolnie modelować?
Jeśli zależy Ci na samym sobie, to dbaj o to by te codzienne, dodawane do mapy elementy były piękne i dobre. By mapa się ubogacała pozytywnymi doświadczeniami i emocjami.  Co się dzieje w momencie, gdy rzeczywistość zmienia się w taki sposób, że uważamy to za nieszczęście, coś, czemu nie podołamy. Otóż, NLP podkreśla, że to tylko nasza interpretacja tej rzeczywistości. Tak naprawdę, to od nas zależy czy wrzucimy to doświadczenie do kategorii negatywnych, czy zadecydujemy, że to wyzwanie coś, czemu należy stawić się czoła.
Postrzeganie świata jest subiektywne, zależy od Ciebie. By dobrze się czuć dbaj sam o siebie. Dbaj o doświadczanie dobrych emocji, o uczestniczenie w nowych ubogacających doświadczeniach, to poszerza perspektywę i stawia przed tobą nowe opcje i dzięki temu nowe możliwości wyboru. Świat, jest bardzo dynamiczny i zmienny, to, co jest dziś już się nie powtórzy, już tego nie będzie. Jedyne, co jest, to teraźniejszość, to bieżące doświadczenie, wiec zatop się w tym doświadczeniu i wzbudź sobie ciekawość, skoro gdzieś jesteś i coś robisz to poddaj się temu całkowicie.

NIEOGRANICZONA PLASTYCZNOŚĆ MYŚLI
W Twoim umyśle, nieustanie pojawiają się jakieś myśli. Jedne przychodzą, drugie odchodzą. W NLP, mówi się, że istnieje ogromna ilość różnych funkcji naszego umysłu, którymi można byłby się „pobawić” a które mogą wpływać na postrzeganą przez Ciebie rzeczywistość.
Każde najdrobniejsze doświadczenie, każda informacja przedostająca się do Twojego umysłu, wywiera na Ciebie wpływ, na Twoje zachowanie, doświadczenie, emocje. A Ty przy pomocy narzędzi NLP, możesz nauczyć się świadomego kontrolowania tego wpływu, to jest w zasięgu możliwości.
Czy odpowiadałeś sobie kiedykolwiek na pytanie: „Kto powinien kierować Twoim umysłem?”. Czy odpowiedź nie powinna być jedyna właściwa, że to Ty sam jesteś władny do tego by zarządzać sobą.
Dlatego, popróbuj na przykład poeksperymentować z submodalnościami, zwracaj uwagę, jaki wpływ na Twoje reakcje mają zmiany poszczególnych elementów. Na przykład rozjaśnianie i pociemnianie obrazu, pobaw się kolorem zmieniając go od neonowo kolorowego po czarnobiały. Śmiało powiększaj i zmniejszaj wielkość obrazu przysuwając lub oddalając się od niego. Również, możesz poeksperymentować z głębią, zobaczyć swoje wyobrażenie bądź, jako dwuwymiarowa fotografia, bądź, jako trójwymiarowy obraz. Możesz zmieniać ostrość i kontrast obrazu, a czemu nie zobaczyć obraz panoramiczny, o szerokim zasięgu zamiast ograniczać się jedynie do ramki. Bardzo ciekawym doświadczeniem jest zobaczenie sceny najpierw statycznie, jako fotografia a następnie ożywienie postaci tam się znajdujących, wprowadzenie ich w ruch oglądanie jakby filmu, który może przesuwać się powolutku bądź szybko. Na koniec proponuję pobawienie się jeszcze tłem, zamienienie miejsc, przeniesienie na pierwszy plan to, co znajduje się w tle i na odwrót, to, co tle na pierwszy plan.

NASZE MODALNE SUBMODALNOŚCI
W NLP, pracując nad sobą bardzo często wykorzystywane są submodalności. To na nich opartych jest wiele narzędzi służących zmianie w percypowaniu rzeczywistości.
Można, na to spojrzeć jak na dobrą zabawę. Na przykład takie bawienie się swoimi wyobrażeniami w formie obrazu. Spróbujmy to wykonać teraz. Ja dokładnie opisze, co masz zrobić a Ty się po prostu tym baw.
Pomyśl sobie o jakimś bardzo przyjemnym dla Ciebie wydarzeniu z przeszłości, przywołaj obraz tej sytuacji i zatrzymaj go. Upewni się, że to, na pewno to, co w tamtym czasie widziałeś. Teraz zacznij regulować jasnością tego obrazu, tak jakbyś kręcił pokrętłem w telewizji. Najpierw rozjaśnij go by stał się promienny i jasny a później przyciemnij aż będzie ledwo widoczny. Obserwuj, co się dzieje z Twoimi odczuciami? Na bazie wielu doświadczeń NLP, zauważono, że rozjaśnienie obrazu powoduje, że uczucia związane z tym obrazem stają się bardziej intensywne. Natomiast przyciemnianie obrazu powoduje, że odczucia stają się mniej intensywne, jakby bledną. Zauważ, że nie chodzi tu o zmianę znaku emocji, lecz o zmianę intensywności ich odczuwania. Czy wpadłbyś na to, że bawiąc się samą tylko jasnością można dokonać takich zmian?
Jasność obrazu jest jedną z submodalności, składającą się na modalność wizualną. Submodalności wizualne, jak mówi się NLP, pozwalają na zmianę jakiegokolwiek doświadczenia wizualnego, bez względu na jego kontekst. Jasność obrazu jest jednym z wielu właściwości, które możesz zmienić. Taka zabawa obrazami pozwala zmieniać Twoje odczucia dotyczące danego wydarzenia, uspokajać Cię, dając trzeźwość myślenia i dając czas na zastanowienie, co tak naprawdę się dzieje w tej sytuacji.

WŁĄCZAJĄC WŁASNY UMYSŁ
Każdy człowiek wyposażony jest od urodzenia, w najpotężniejsze narzędzie na świecie. Narzędzie, z którego może korzystać w każdym momencie, w którym ze chce, całkowicie za darmo. Narzędzie, które ma nieograniczone możliwości i nieograniczoną ilość opcji, które można wypróbowywać. Jest to nic innego jak nasz własny umysł. W NLP, skupia się właśnie na uczeniu ludzi metod efektownego użytkowana własnego umysłu.
Większość ludzi nie została nauczona jak korzystać z własnego umysłu aktywnie i świadomie. Nie zdaja sobie sprawy ze swojej decyzyjności w „obsłudze umysłu” i przez to pozwalają by działał sobie on jakkolwiek, reagując na bodźce płynące z zewnętrznego świata, tym czasem oprócz reagowania mamy możliwość dowolnego kształtowania naszej rzeczywistości. Nie mówiąc o bogactwie wnętrza, które często nie jest dostrzegane przez ludzi.
Z umysłem jest, tak, iż jeśli nie dasz mu konkretnego zadania, czegoś, na czym będzie mógł się skupić, to on sam sobie coś znajdzie, nie troszcząc się za bardzo, co to będzie. Tracimy w ten sposób cenne zasoby energii, które są limitowane na jeden dzień. Taka gospodarka energią będzie powodowała, że w momentach, gdy będzie potrzebna może jej zwyczajnie zabraknąć.
Dowodem na to, że umysł sam wynajduje sobie zajęcie, jest często podawany przykład w NLP. Spróbuj usiąść w całkowitej ciszy w pustym pokoju, spróbuj nic nie robić i o niczym nie myśleć. Czy jest to możliwe? Zaawansowani w sztuce medytacji są w stanie tak zrobić, lecz przeciętny człowiek, niestety nie. Jego umysł od razu przywołuje jakieś myśli, obrazy, pojawiają się w związku z tym emocje, napięcia na ciele i twarzy.

UNOSZĄC SIĘ NA SRZYDŁACH „FLOW”
W NLP, uczy się władania własnym umysłem, decydowania o stanach, jakie chcemy odczuwać, myślach i zachowaniach. Pojawia się świadomość, że to od nas zależy, czym będzie się zajmował umysł. W zależności od czynności, jaką mu damy, to właśnie będzie przerabiał, analizował, zastanawiał się, interpretował.
Jakże często, pozwalamy by do naszego umysłu trafiało cokolwiek, co pojawi się w środowisku, dodatkowo nie skupiając się na interpretacji, pozwalamy by automatycznie dane bodźce zostały w jakkolwiek zinterpretowane i skategoryzowane. Czym to skutkuje? Odpowiedź, jaka płynie z NLP, to, że nasz umysł jest przez takie działania „zaśmiecony” różnymi nie potrzebnymi mu informacjami, które blokują miejsc i przestrzeń do przydatnych, pozytywnych i rozwijających doświadczeń.
Dzięki pracom psychologa o nazwisku Csikszenymihalyi, znane zostało pojęcie „folw”, stanu całkowitego zatopienia w bieżącym doświadczeniu. Jego prace w przepiękny sposób pokazują, jak człowiek jest w stanie dogłębnie i prawdziwie doświadczać rzeczywistości. Poświęcając na daną czynność określony czas, zatapia się w nie całkowicie. Dzięki temu, możliwe staje się ciągłe udoskonalanie wykonywanej czynności, oraz decydowanie o tym, co dla siebie chcemy wyciągnąć z tego doświadczenia. Mówiąc językiem NLP, to nic innego jak dodawanie nowych elementów do naszej mapy świata.
Dzięki nauce, pełnego zatapiania się w doświadczeniach, z którymi mamy, na co dzień styczność, okryjemy zupełnie nowe doznania. Na wszystko przychodzi wtedy odpowiedni czas, jeśli jem to nie robie w tym czasie nic innego tylko jem. Jeśli pracuje to pracuje, jeśli odpoczywam to odpoczywam. W życiu pojawia się wtedy harmonia i równowaga. Zaczyna się prawdziwe smakowanie świata, w całym jego bogactwie i różnorodności.

SKACZĄĆ Z OTWARTYMI OCZAMI

Uczestnicy szkoleń NLP, uczą się wielu technik i sposobów na kontrolowanie swojego sposobu myślenia, emocji oraz wywoływania pożądanego stanu w dowolnym momencie. Czy to jest takie proste i łatwe jak to się zapewnia w ofertach szkoleniowych? Czy wychodząc poza sale, jesteśmy w stanie praktycznie wykorzystać uzyskane kompetencje?

Postanowiłem, to wypróbować na własnej skórze i to w dosyć ekstremalnej sytuacji. Skoro wiem, jak wywołać pożądany stan, poprzez ćwiczenie wizualizacji, zakładanie sobie kotwic, pracę na submodalnościach, zaczerpnięte z NLP, to wykorzystam to.

Zdecydowałem się na skok ze spadochronem, tandemowy. Nigdy wcześniej tego nie robiłem, to miał być mój pierwszy raz. Sytuacja jest o tyle prosta, że lubię odczuwać adrenalinę, nie ma lęku wysokości i generalnie jestem otwarty na tego typu doznania. To, co chciałem uzyskać, to wyzbycie się jakiegokolwiek stresu, napięcia, emocji, które mogłyby blokować pełne odczuwanie swobodnego lotu. Naturalnym jest, że te napięcia i stres mogły się pojawić chociażby ze względu na to, że jest to totalna nowość. Mój organizm nie wie, czego się spodziewać, więc mogą się pojawić reakcję strachu przed niepewnością.

Zastosowałem, znane mi techniki, NLP, na długo przed skokiem. Egzamin zdany doskonale. Mój stan w trakcie przygotowań do skoku, w trakcie samego lotu samolotem był idealny. Nie marnotrawiłem energii na walę z napięciem, dzięki temu miałem możliwość otwarcia się na to, co się działo. Wzbudziłem swoją ciekawość oraz miałem poczucie jasności umysłu. Sam skok odbył się z szeroko otwartymi oczami. Sprawił mi dużo przyjemności i radości. Doświadczyłem czegoś nowego, niezwykłego i niepowtarzalnego. Emocje grały na moją korzyć dając mi dużo frajdy. Nie ukrywam, że w zamyśle pojawił się plany by powtórzyć to niesamowite przeżycie. Polecam każdemu.

SPOJRZEĆ INNYM OKIEM
Znaczenie każdego wydarzenia w naszym życiu zależy od jego kontekstu. W języku NLP, określa się to mianem ramy.  Jest to odniesienie stworzone wokół wydarzenia bądź wypowiedzi nadane w celu ukierunkowania interpretacji.
Jak dobrze wiadomo, to sam człowiek decyduje się by nadać określone znaczenie temu, co doświadcza. NLP, wpracowało technikę, pomagającą w zmianie kontekstu, w jakim osadzamy dane zdarzenie, nazywa się ona przeramowanie. Po prostu nadanie nowej ramy zaistniałej sytuacji, gdyż zmiana obramowania wywołuję zmianę znaczenia.
Aby, to lepiej zrozumieć, można to porównać, do znanej wszystkim szklanki do połowy pełnej lub do połowy pustej. Nasz sposób postrzegania szklanki, wpływa na podejmowane działania, na samopoczucie itd.
Przeramowanie, opiera się głównie na poszukiwaniu pozytywnych aspektów sytuacji. To poszukiwanie możliwości w tym, co się wydarzyło oraz postawa u podłoża, której leży założenie, NLP, że w każdym działaniu są pozytywne intencje. Dlatego, okoliczności, których doświadczamy również mogą być w ten sposób postrzegane, że dzieją się dla naszego dobra, nawet, jeśli z pozoru wdaje nam się zupełnie inaczej. Bardzo często się buntujemy, walczymy z okolicznościami, na które często obiektywnie nie mamy wpływu. Zamiast spalania się na walce, możemy zmienić sposób myślenia na taki, który będzie działał na naszą korzyść. Na okoliczności zewnętrzne często nie mamy wpływu, na szczęście mamy wpływ na sposób interpretowania ich. To prawdziwy prezent od natury, nie marnujmy go, lecz zacznijmy z niego korzystać.

I Z CZEGO TU WYBIERAĆ?
Człowiek, jako istota wolna od urodzenia, obdarzona została wolną wolą. Dzierży w swoich rękach możliwości wyboru. Według NLP, objawia się to, świadomą decyzją, na którą z opcji człowiek się decyduje. Im większa ilość opcji, z którym możemy wybierać, tym większą kontrolę nad własnym życiem posiadamy. Nie jesteśmy ograniczeni do tego, co jest, lecz możemy dowolnie żonglować swoimi wyborami.
Co zrobić, by zapewnić sobie, zatem warunki, w których mamy nie jedną, nie dwie, nie trzy a wiele więcej opcji do wyboru? NLP, proponuje w swoim asortymencie, sposoby stymulowania procesu myślenia, niezbędne do otwierania nowych możliwości wyboru. Tak naprawdę sposoby te niczego nowego nie uczą, gdyż każdy potrafi twórczo myśleć. Sprawiają jedynie, że staje się to bardziej efektywne.
Reakcje i zachowania człowieka uzależnione są od znaczenia (interpretacji), jakie nadaje on zaistniałym sytuacją. Zmiana postrzegania tej sytuacji, zmienia również jej znaczenia, co z kolei wpływa na zmianę reakcji i zachowania, czyli ogólnie naszego postępowania. Właśnie dzięki przyjęciu różnych perspektyw, co do jednej okoliczności, stwarza nam paletę opcji tworząc przestrzeń do wyboru. Jeśli ma różne opcję, mogę dokonać świadomej decyzji, która z nich najbardziej mi odpowiada i którą wybieram.
W języku NLP, mówi się o widzeniu w asocjacji lub dysocjacji. Asocjacja, to widzenie sytuacji swoimi oczymy, jakby z pierwszej pozycji percepcyjnej. Dysocjacja, to widzenie z zewnątrz, jakby oczami osoby postronnej. Można też, wejść w drugą pozycję percepcyjną, czyli dostrzec sytuację oczami osoby współuczestniczącej. Aby stwarzać sobie nowe perspektywy, nowe warianty i opcje, konieczne jest nauczenie się przejmowania wymienionych wyżej pozycji.

W SKÓRZE INNEGO – POZYCJE PERCEPCYJNE NLP
Bardzo interesującą, techniką NLP, są tak zwane trzy pozycje percepcyjne. Metoda ta ułatwia przyjęcie perspektywy drugiej osoby, z którą wchodzimy w interakcje. Jest to jakby wcielanie się w skórę nasze rozmówcy w celu doświadczenia, jak on może się czuć i myśleć w tej konkretnej sytuacji.
Instrukcja, pozycji percepcyjnych, podawana na szkoleniach NLP wygląda następująco. Najpierw należy przypomnieć sobie sytuację konfliktową, nieprzyjemną lub jaką zechcemy. W której wchodziliśmy w interakcje z drugą sobą bądź z grupą osób. Następnie, należy sobie ją dokładnie wyobrazić. Najlepiej zamknąć wtedy oczy. Dobrze, jest uruchomić wszystkie zmysły, to znaczy przypomnieć sobie jak dokładnie wyglądała ta sytuacja, jak byłeś ubrany, jaką miałeś postawę ciała, jak wyglądała ta druga osoba. Co wtedy słyszałeś, jakie słowa i dźwięki z otoczenia. Co dokładnie czułeś, jakie emocje się pojawiły. Co myślałeś i co mówiłeś do swojego partnera rozmowy. Dobrze jest sobie przywołać intencje, jakimi kierowałeś się w trakcie tej interakcji. To wszystko powinno być przywoływane w asocjacji, czyli tak jakbyś „był w sobie”.
Kolejnym krokiem jest zdysocjowanie się, czyli jakby „wyjście z własnej skóry” i popatrzenie na siebie i drugą osobę z zewnątrz. Po czym przyjęcie drugiej pozycji percepcyjnej. W NLP polega to na „wejściu w skórę” naszego rozmówcy. Zobaczenie całej sytuacji jego oczyma. Kolejno analizując każdy zmysł, zastanowić się, co on mógł widzieć, słyszeć, czuć. Jak myślał, jakie były jego intencje, co chciał osiągnąć. Poparz jego oczami na siebie samego jak wyglądałeś, jak się zachowywałeś. Usłysz jego uszami, co mówiłeś i zastanów się jak on mógł odebrać Twoje intencje.
Trzecia pozycja percepcyjna to pozycja obserwatora. Jest to przyjrzenie się sytuacji jakby „ze skóry” osoby postronnej, niezaangażowanej w interakcje. Z tej pozycji należy się zastanowić, patrząc i słuchając tych osób, do czego dążą, co chcą osiągnąć. Jaki jest ich cel, w jakiej oni są relacji do siebie

DROGA DO REALIZACJI CELU, CZYLI, I CO DALEJ Z TĄ LISTĄ…
Poprzednio mówiliśmy o bardzo przyjemnej, pierwszej czynności, jaką należy wykonać myśląc o realizacji celów w życiu. Jest to według NLP, zrobienie listy celów, czyli fizyczne spisanie ich na kartce. Czynność ta jest przyjemna, gdyż wymaga jedynie kreatywności, otwarcia się na wszelkie możliwości, nawet na te, które w obecnym momencie wydają się nie osiągalne. To danie sobie czasu na marzenia, i to marzenia bez ograniczeń.
Po tym przyjemnym czasie, przechodzimy do kolejnego kroku. W NLP mówi się, że by cel mógł być zrealizowany musi być realny, konkretny i szczegółowy. Dlatego też, konieczne byś był precyzyjny. Zastanów się, jak będziesz się czuł, co będziesz widział i słyszał realizując cel. Na przykład, jeśli napiszesz „Chcę być szczęśliwy” to jest to cel bardzo ogólny. Ważne byś określił, co sprawi, że będziesz szczęśliwy. Co konkretnie musiałoby się zadziać byś tak zaczął się czuć?
Być może na tym etapie, okaże się, że na Twojej liście znajdują się pozycje, które leżą poza Twoją kontrolą. To znaczy, nie masz bezpośredniego wpływu na to czy cel zostanie osiągnięty czy nie. Według NLP, takie cele powinny zostać przeformułowane tak, aby sukces i porażka były zależne wyłącznie od Ciebie. Wtedy nie ma możliwości usprawiedliwienia siebie wpływem czynników zewnętrznych. Realizacja celów zależy tylko i wyłącznie od Ciebie, to, że nie uda Ci się zrealizować jakiegoś od razu, posłuży, jako informacja zwrotna. Dzięki temu będziesz wiedział, jakie działanie nie skutkuje sukcesem i zyskasz pole do poszukiwania nowego sposobu.
W następnych częściach, będziemy omawiać kolejne kroki, postępowania z listą utworzonych celów.